W artykule poddano dyskusji epistemologiczne i metodologiczne aspekty bayesowskiego podejścia w praktyce badawczej astrofizyki i kosmologii. Dokonano najpierw ogólnego wprowadzenia do metodologii bayesowskiej, by następnie odnieść przedstawione narzędzia pojęciowe do fizyki. Przedstawiono wzajemne oddziaływanie między współczesną kosmologią, stystystyką bayesowską i filozofią nauki. W szczególności rozważono paradoksy konfirmacji, jak paradoks Goodmana, mające swoje odzwierciedlenie w bayesowskiej teorii konfirmacji. Podano kosmologiczną wersję paradoksu Goodmana i propozycję jego rozwiązania, biorąc pod uwagę specyfikę kosmologii (jej ewolucyjny charakter i jednostkowość przedmiotową – Wszechświat, który jest obiektem badania). Zaprezentowano argumenty za tym, że metodologia bayesowska jest użyteczna w kontekście problemu falsyfikowalności kwantowych modeli kosmologicznych oraz współczesnej dyskusji nad problemem ciemnej energii i ciemnej materii.