Konosamenty są zbywalnymi papierami wartościowymi, co oznacza że mogą być przenoszone w obrocie na inne osoby. Niektóre z nich mają jednak jeszcze dodatkową cechę obiegowości, dla określenia której używa się terminu negotiability. Termin ten bywa często w praktyce utożsamiany z pojęciem zbywalności (transferability), lecz ich prawne znaczenie się nie pokrywa. W systemach anglosaskich odnotować należy zróżnicowanie powiązanych z tym terminem skutków prawnych, w szczególności pomiędzy prawem brytyjskim i amerykańskim. Istotną rolę odegrała w tym kontekście doktryna „privity of contract”. Odrębności dotyczą także prawa kontynentalnego. Wpływa to ostatecznie na pozycję prawną i zakres nabytych uprawnień legitymowanych posiadaczy konosamentów uznawanych za negotiable, w tym także na uzyskanie przez nich uprawnień do dochodzenia od przewoźnika roszczeń związanych z uszkodzeniem ładunku.
Koncepcja kontroli nad zapisem elektronicznym jest centralnym założeniem Ustawy wzorcowej o zbywalnych zapisach elektronicznych UNCITRAL. Wskazuje ona metodę określenia strony, której przysługują prawa ucieleśnione w zbywalnym zapisie elektronicznym. Celem niniejszego artykułu jest przedstawienie najistotniejszych kwestii związanych z dokumentami i instrumentami, pełniącymi w obrocie morskim funkcję obiegową, dla których Ustawa wzorcowa stworzyła ramy prawne, gdy przyjmą postać zapisów elektronicznych.